Ο Enric Mas κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο σε Γύρο (Grand Tour) στην 16η προσπάθειά του, κερδίζοντας τη Vuelta a España.
Αν και ο Ισπανός κληρονόμησε την κόκκινη φανέλα όταν ο Tadej Pogačar εγκατέλειψε λόγω πτώσης στο 8ο εταπ, απέδειξε ότι την άξιζε κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων και ανέβηκε δικαίως στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στη Γρανάδα.
Όταν ο Σλοβένος έσπασε την κλείδα του σε ένα φαινομενικά ακίνδυνο ευθύγραμμο τμήμα του δρόμου καθ’ οδόν προς το Xeraco, ο Mas βρισκόταν ήδη 3:50΄΄ πίσω. Ωστόσο, μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες, άνοιξε διαφορά άνω του 1΄ από τους Primož Roglič (Red Bull-Bora-Hansgrohe) και Felix Gall (Decathlon CMA CGM), αποδεικνύοντας ότι υπήρχε ποιοτική διαφορά υπέρ του έναντι των αντιπάλων του.
Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των εβδομάδων, ο Ισπανός τόνιζε επανειλημμένα ότι διανύει την καλύτερη φάση της καριέρας του.
Η επιτυχία αυτή άργησε να έρθει για τον Mas. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε Grand Tour στη Vuelta το 2017, με την Quick-Step. Την επόμενη χρονιά κέρδισε ένα εταπ χάρη σε μια τολμηρή επίθεση στο προτελευταίο σκέλος του αγώνα. Η εμφάνιση εκείνη τον ανέβασε επίσης στη 2η θέση της ΓΚ, ακριβώς πίσω από τον νικητή Simon Yates.
Εκείνη η επίδοση, σε ηλικία 23 ετών, τον κατέστησε έναν από τους αναβάτες –σε μια λίστα που διαρκώς μεγάλωνε– στους οποίους εναποτίθεντο οι ελπίδες για να καλυφθεί το κενό που άφησε στο ισπανικό ποδηλατικό στερέωμα η αποχώρηση του Alberto Contador την προηγούμενη χρονιά.
Ήταν μια προσδοκία που ο Mas δεν κατάφερε ποτέ να εκπληρώσει πλήρως. Την επόμενη δεκαετία, καθιερώθηκε στην πρώτη δεκάδα του Tour de France και ανέβηκε ξανά στο βάθρο της Vuelta το 2021, το 2022 και το 2024, αλλά φαινόταν πάντα να στερείται της επιπλέον δύναμης που απαιτούνταν για να αμφισβητήσει την κυριαρχία των κορυφαίων αναβατών της γενιάς του.
Μπορούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό τους τις περισσότερες φορές –μάλιστα κέρδισε τον Pogačar στον μονοήμερο αγώνα Giro dell’Emilia το 2022– αλλά δυσκολευόταν να τους ανταγωνιστεί στα πιο δύσκολα εταπ των αγώνων πολλαπλών ημερών. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο αθλητής από τη Μαγιόρκα δεν είχε φορέσει ποτέ τη φανέλα του πρωτοπόρου σε Grand Tour μέχρι αυτόν τον αγώνα.
Προς τιμήν της, η Movistar —η οποία τον στήριξε στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του— δεν δίστασε να συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες έχοντάς τον ως αρχηγό, και η σημερινή νίκη αποτελεί αναμφίβολα μια γλυκιά ανταμοιβή για αυτή την υπομονή.