Αν θαυμάζουμε τον Vincenzo Nibali για τον τρόπο που κατηφορίζει, τότε θα πρέπει να ξέρουμε ότι είναι ένας συνδυασμός ταλέντου και σωστής τεχνικής.
Η λογική λέει, ότι έχουμε διαβάσει καλά το δεύτερο άρθρο για τις καταβάσεις, έχουν περάσει αρκετούς μήνες, και αρκετά κατηφορικά χιλιόμετρα. Και τώρα, θέλουμε το κάτι παραπάνω…
Σε αυτό το άρθρο θα μάθουμε την τεχνική με την οποία θα κατηφορίζουμε σωστά και με ασφάλεια – και γρήγορα!
Αξιολογούμε την στροφή
Κατά την προσέγγισή μας σε μια στροφή, εξετάζουμε γρήγορα μερικούς παράγοντες: Έχουμε την κατάλληλη ταχύτητα; Πόσο κλειστή είναι η στροφή; Ποια είναι η επιφάνεια του δρόμου; Υπάρχουν καλύμματα υπονόμων; Ποιες είναι οι γενικότερες συνθήκες;
Μπορούμε να συνεχίσουμε κανονικά σε ανοικτές καμπές, αλλά θα πρέπει να προσαρμόσουμε την ταχύτητα και την τεχνική μας για πιο κλειστές στροφές ή συνδυασμό (εσάκια), ειδικά εάν η οδική επιφάνεια ή οι συνθήκες είναι κακές.
Πιάνουμε τα drops
Κατεβαίνοντας στα drops, αυτόματα χαμηλώνουμε το κέντρο βάρους και προσθέτουμε κάποιο βάρος στο μπροστινό μέρος του ποδηλάτου μας. Έτσι είναι πιο εύκολο να χειριστούμε το ποδήλατο μέσα στη στροφή.
Κρατάμε σταθερά το τιμόνι σταθερά αλλά όχι υπερβολικά σφιχτά. Οι μύες πρέπει να είναι χαλαροί, για να μπορούμε να κάνουμε διορθώσεις (αν είναι απαραίτητο).
Φρενάρουμε νωρίτερα
Υπό κανονικές συνθήκες, θέλουμε να κάνουμε όλο το φρενάρισμα μας σε ευθεία γραμμή, πριν αρχίσουμε να στρίβουμε. Στον πραγματικό κόσμο, δεν συμβαίνει πάντα αυτό.
Πολλές φορές, φτάνοντας σε φουρκέτα, πρέπει να συνεχίσουμε το φρενάρισμα, ιδιαίτερα αν μεταφέρουμε αρκετή ταχύτητα. Επίσης, υπάρχουν περιπτώσεις που έχουμε κάνει λάθος υπολογισμό σε μια στροφή (που δεν γνωρίζουμε), οπότε το έξτρα φρενάρισμα είναι μονόδρομος.
Προσοχή: Οποιοδήποτε φρενάρισμα μέσα στη στροφή, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλό, επειδή –λόγω κλίσης- είναι πιο εύκολο να γλιστρήσουμε.
Αλλάζουμε σχέση
Αν φτάνουμε σε μια κλειστή στροφή και ενώ είμαστε στα φρένα, χρησιμοποιούμε τα τελευταία δευτερόλεπτα για να αλλάξουμε σχέση, σε αυτή που θα χρειαστούμε στην έξοδο της στροφής.
Συνήθως, κάνουμε το παραπάνω όταν μειώνεται η κλίση στην έξοδο. Αν παραμένει ίδια, απλά δεν αλλάζουμε.
Εντοπίζουμε το σημείο εξόδου
Ο χρυσός κανόνας είναι «κοιτάζουμε εκεί που θέλουμε να πάμε». Εστιάζουμε στο σημείο εξόδου, και αυτόματα προσαρμόζουμε την κλίση και την γραμμή μας.
Αν για κάποιο λόγο χάσουμε την αυτοσυγκέντρωση μας, καλύτερα να ανοίξουμε (αν μπορούμε) την γραμμή μας, μειώνοντας σταδιακά ταχύτητα. Σε αντίθετη περίπτωση, κινδυνεύουμε να βγούμε εκτός δρόμου.
Ακολουθούμε την αγωνιστική γραμμή
Η ιδανική (αγωνιστική) γραμμή είναι πάντα η συντομότερη οδός γύρω από μια στροφή. Κάθε στροφή, συνίσταται βασικά σε τρία τμήματα: Είσοδος, κορυφή, έξοδος.
Η βασική γραμμή είναι ανοικτά (είσοδος), πολύ κλειστά(κορυφή) και πάλι ανοικτά (έξοδος). Με αυτήν την τακτική, μπορούμε και μεταφέρουμε αρκετή ταχύτητα γύρω από την στροφή.
Προσοχή: ‘Όταν πρόκειται για αριστερόστροφη στροφή, ΔΕΝ βγαίνουμε στο αντίθετο ρεύμα!
Φυσικά, ανάλογα το είδος της στροφής, υπάρχουν περισσότερες από μία αγωνιστικές γραμμές. Π.χ., αν ακολουθεί επόμενη αντίθετη στροφή (εσάκι) ή επόμενη ίδιας κλίσης στροφή (διπλή κορυφή).
Τακτοποιούμε τα πεντάλ
Ιδανικά, θέλουμε το εσωτερικό πεντάλ στη θέση 12 και το εξωτερικό στη θέση 6. Έτσι, δεν υπάρχει κίνδυνος –όσο κλειστή να είναι η στροφή- να ακουμπήσει κάτω το πεντάλ.
Σπρώχνουμε με δύναμη το εξωτερικό πεντάλ, ώστε να είναι πιο εύκολο να παραμείνει το ποδήλατο μας υπό κλίση.
Χαμηλή στάση
Όσο πιο κλειστή γίνεται η στροφή, τόσο πιο μεγάλη η κλίση της, άρα ακόμα μεγαλύτερη η κλίση μας. Εδώ μετράει πόσο εμπιστευόμαστε την τεχνική μας, τα ελαστικά και το οδόστρωμα.
Φυσικά, ΔΕΝ παίρνουμε ακραίες γωνίες σε δρόμο που δεν γνωρίζουμε καλά. Το ιδανικό είναι να έχουμε κάνει την ανάβαση μας, και να κατηφορίσουμε την ίδια διαδρομή.
Αφήνουμε περισσότερο χώρο
Αν κάνουμε ομαδική κατάβαση, είναι πάντα καλή ιδέα να αφήνουμε αρκετό χώρο από τον προηγούμενο.
Πάντα έχω το ίδιο πρόβλημα, μια και κατεβαίνω αρκετά γρήγορα: Πάντα πιάνω αυτόν που προηγείται, αλλά δεν έχω αρκετό χώρο για προσπέραση!
Αν δεν έχουμε αρκετό χώρο για φρενάρισμα ή ελιγμό αποφυγής, τότε μπορεί να έχουμε άσχημες εξελίξεις…
Το απολαμβάνουμε
Που σημαίνει, δεν κατηφορίζουμε με την ταυτότητα στο στόμα, και δεν σφίγγουμε το τιμόνι. ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε χαλαροί πάνω στο ποδήλατο και ψύχραιμοι. Σε αντίθετη περίπτωση , κατεβαίνουμε πιο γρήγορα από όσο μπορούμε….
Ξανά και ξανά και ξανά!
Εάν νομίζουμε ότι ο Nibali έμαθε να κατηφορίζει εύκολα, κάνουμε μεγάλο λάθος. Είναι κάτι που απαιτεί πολλές ώρες εξοικείωσης, μέχρι να γίνει δεύτερη μας φύση.
Πρέπει πάντα να βελτιώνουμε τις γραμμές μας, το φρενάρισμα μας, την στάση μας πάνω στο ποδήλατο.
Συμβουλή: Βρείτε κάποιον που κατηφορίζει καλά και ακολουθήστε τον. Επιπλέον, κάντε αρκετή ενδυνάμωση κορμού (είναι απαραίτητη στις παρατεταμένες καταβάσεις).
Καλές καταβάσεις