Οι περισσότεροι από εμάς θα συμφωνήσουμε ότι το ποδήλατο «θέλει πόνο». Δυστυχώς, δεν υποφέρουμε μόνο εμείς πάνω στη σέλα, αλλά συνήθως και οι αγαπημένοι μας, μια και μοιραζόμαστε τη ζωή μαζί τους.
Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνουμε στο σπίτι – χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι είναι ενοχλητικό;
-
Απαριθμούμε συνεχώς το πόσα χιλιόμετρα κάναμε σήμερα το πρωί
-
Μιλάμε συνεχώς για το πόσα χιλιόμετρα μένουν, για να συμπληρώσουμε τα 10.000 ετήσια χιλιόμετρα (που έχουμε βάλει στόχο).
-
Απογοητευόμαστε για διαδρομές, που δεν καταφέραμε να κάνουμε.
-
Επιμένουμε ότι η υπόλοιπη οικογένεια πρέπει να συμμετέχει σε μια απογευματινή βόλτα.
-
Μετράμε τις θερμίδες όχι μόνο στο πιάτο μας, αλλά και σε όλους τους άλλους στο οικογενειακό γεύμα.
-
Ψάχνουμε στο ίντερνετ για το επόμενο ποδηλατικό αξεσουάρ.
-
Δεν έχουμε χρόνο, γιατί κοιτάμε στο strava ποιοι έγραψαν καλύτερους χρόνους στα αγαπημένα μας segments.
-
Παρακολουθούμε ατελείωτους ποδηλατικούς αγώνες στην τηλεόραση, ανεξάρτητα από το αν είναι ζωντανοί ή μαγνητοσκοπημένοι.
-
Στέλνουμε την οικογένεια για διακοπές, ενώ εμείς θα ακολουθήσουμε με το ποδήλατο μας.
-
Προτείνουμε και στα άλλα μέλη της οικογένειας να προσπαθήσουν να ακολουθήσουν ένα υγιέστερο πλάνο διατροφής(!)
-
Αφήνουμε τη βρύση της ντουζιέρας, γυρισμένη πάντα στο κρύο.
-
Κρεμάμε το ποδήλατο(ατα) στον τοίχο, γιατί αποτελεί τέχνη.
-
Δεν σταματάμε να επαινούμε το νέο – πανάκριβο- κιτ ρουχισμού, ενώ πλέον όλοι γνωρίζουν όλα τα δεδομένα.
-
Συνεχίζουμε να υπενθυμίζουμε στους υπόλοιπους, πώς η Κυριακή είναι μέρα ποδηλάτου.
-
Πάντα υπολογίζουμε (φωναχτά) πόσα χρήματα γλιτώνουμε με το να ποδηλατούμε μέσα στην πόλη.
-
Μασουλάμε μπάρες μέσα στο σπίτι, αφήνοντας τις μισές για την επόμενη ώρα.
-
Επινοούμε (ή τουλάχιστον προσπαθούμε) ποδηλατικά ανέκδοτα.
Σίγουρα αν σκεφτείτε, θα βρείτε ακόμα μερικά….