Share on Facebook Share on Twitter Για να διαβάζουμε αυτό το άρθρο σημαίνει ότι μας αρέσουν οι αναβάσεις (γιατί χωρίς πάνω, δεν υπάρχει κάτω) αλλά και οι καταβάσεις. Η λογική λέει, ότι έχουμε διαβάσει καλά το πρώτο άρθρο για τις καταβάσεις, έχουν περάσει αρκετοί μήνες μαθαίνοντας να κατεβαίνουμε ένα βουνό με ασφάλεια, και τώρα θέλουμε το κάτι παραπάνω. Μερικά βασικά πράγματα λοιπόν, για να μπορούμε να κατεβαίνουμε καλύτερα το αγαπημένο μας βουνό. Αναγνώριση διαδρομής Ενώ κοπιάζουμε κατά τη διάρκεια της ανάβασης, ταυτόχρονα καταγράφουμε πληροφορίες για την διαδρομή. Ποια είναι τα επικίνδυνα σημεία της, που βρίσκονται τυχόν λακκούβες, σπασμένη άσφαλτος ή χαλίκια στο οδόστρωμα, που θα πρέπει να αποφύγουμε. Επίσης καταγράφουμε το είδος των στροφών, που θα αντιμετωπίσουμε κατεβαίνοντας. Πόσες φουρκέτες υπάρχουν, πόσες στροφές με σωστή κλίση και πόσες με αρνητική κλίση, πόσα εσάκια; Που είναι τα τμήματα που μπορούμε να κερδίσουμε χρόνο και που θα πρέπει να φρενάρουμε παραπάνω; Η καλύτερη αναγνώριση, είναι αυτή που θα μας επιτρέψει να κατέβουμε το βουνό με την μεγαλύτερη «ασφαλή» ταχύτητα. Σωστό ντύσιμο Μια και θα έχουμε κάνει τη συγκεκριμένη κατάβαση αρκετές φορές (ή έτσι επιβάλλεται τουλάχιστον), πρέπει να ντυθούμε σωστά. Με άλλα λόγια, τα ρούχα μας δεν θα πρέπει να μας κάνουν να κρυώνουμε υπερβολικά, γιατί έτσι στη μέση της κατάβασης, δεν θα είμαστε συγκεντρωμένοι. Επίσης, η αεροδυναμικότητα των ρούχων μας παίζει ρόλο. Φροντίζουμε το αντιανεμικό μας να είναι εφαρμοστό πάνω μας. Ό,τι κερδίσουμε είναι καλό! Αποφεύγουμε να κάνουμε μια κατάβαση με ξεκούμπωτο αδιάβροχο ή αντιανεμικό. Εκτός από το γεγονός ότι θα μας επιβραδύνει, θα μας εκνευρίζει ο έξτρα θόρυβος. Σωστές σχέσεις Όπως και στην ανάβαση, έτσι και στην κατάβαση, αν δεν έχουμε σωστές σχέσεις στη μετάδοση, θα χάσουμε σε ταχύτητα. Φυσικά στην περίπτωση μας, το βέλτιστο είναι να υπάρχει ένας κανονικός δίσκος εμπρός (53-52Τ) και όχι compact (50T), για να κρατάμε υψηλές ταχύτητες. Όμως μια και οι περισσότεροι από εμάς, έχουν πλέον compact δίσκους, θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε ένα 12Τ (ή καλύτερα ένα 11Τ) γρανάζι στην κασέτα μας. Αγωνιστικές γραμμές Για να κατέβουμε γρήγορα ένα βουνό, θέλουμε δύναμη αλλά και τεχνική. Αγωνιστική γραμμή, ονομάζουμε ουσιαστικά την πιο σύντομη διαδρομή (γραμμή) μέσα από μια στροφή. Φτάνουμε στην στροφή, έχουμε ήδη επιβραδύνει όσο χρειαζόμαστε, ανοίγουμε την τροχιά μας και σημαδεύουμε την κορυφή της (το κέντρο της στροφής). Μετά ανοίγουμε πάλι την τροχιά μας και απομακρυνόμαστε. Σημεία προσοχής: Το βασικό φρενάρισμα γίνεται πριν αρχίσουμε να στρίβουμε Διατηρούμε σταθερή, μέγιστη ταχύτητα μέσα στη στροφή Περνάμε δίπλα από την κορυφή της στροφής. Αν δεν το κάνουμε, θυσιάζουμε ταχύτητα. Πεταλάρουμε πάλι μετά την κορυφή και όχι πριν. Αποφεύγουμε να μπαίνουμε στο αντίθετο ρεύμα, εκτός αν έχουμε πολύ καλή ορατότητα. Προσπαθούμε, όσο μπορούμε, να ακολουθούμε πιστά τις αγωνιστικές γραμμές για την δική μας ασφάλεια. Γόνατο μέσα – πόδι τεντωμένο Όπως είπαμε στο πρώτο άρθρο, η στάση του σώματος μας πρέπει να είναι χαμηλή, ώστε να κινούμαστε αεροδυναμικά. Όταν όμως φτάνουμε σε μια στροφή, θα πρέπει να αλλάξουμε τη στάση του σώματος μας, για να μετακινήσουμε το κέντρο βάρους προς το εσωτερικό της στροφής. Υπάρχουν δύο κινήσεις που κάνουμε: Κάμπτουμε το πόδι που είναι εσωτερικά της στροφής, βγάζοντας το γόνατο προς τα μέσα. Έτσι μετακινούμε το κέντρο βάρους μας. Τεντώνουμε με δύναμη το πόδι που είναι εξωτερικά της στροφής, έτσι ώστε να αναγκάσουμε το ποδήλατο να «πέσει» προς το εσωτερικό της στροφής. Με τις δύο παραπάνω κινήσεις, στρίβουμε χωρίς καν να το καταλάβουμε. Με λίγη προπόνηση, θα γίνει δεύτερη φύση. Αυτοσυγκέντρωση Μια και κινούμαστε γρήγορα, τίποτα άλλο δεν πρέπει να απασχολεί το μυαλό μας. Κοιτάμε μπροστά, προς την επόμενη στροφή, κρατάμε χαμηλή στάση, στρίβουμε όπως πρέπει, παίρνουμε τις σωστές γραμμές και φυσικά απολαμβάνουμε την κατάβαση μας. Καλές καταβάσεις.
