Όταν τρέχουμε σε μονοπάτια ή εκτός δρόμου, μπορούμε να προσθέσουμε πολλά οφέλη στο κανονικό μας δρομικό πρόγραμμα.

Είτε προπονούμαστε για αγώνες δρόμου, τρίαθλο, είτε απλώς απολαμβάνουμε το τρέξιμο – η αλλαγή του εδάφους προσφέρει τα πάντα, από την καλύτερη απορρόφηση κραδασμών στις αρθρώσεις έως τη βελτιωμένη σταθερότητα.

Ακόμα και με λίγες μικρές διαδρομές εκτός δρόμου καθ’ όλη τη διάρκεια του μήνα, μπορούμε να κερδίσουμε πολλά. Επιπλέον, τα μονοπάτια δεν χρειάζεται να είναι εξαιρετικά τεχνικά ή δύσκολα για να δούμε τα οφέλη.

Βελτιώνουμε την τεχνική μας

Το τρέξιμο στα μονοπάτια θα μας βοηθήσει να χτίσουμε μια ισχυρότερη και ανθεκτικότερη τεχνική, όταν ξεκινά η κόπωση.

Το τρέξιμο σε μονοπάτι μας αναγκάζει  να σηκώνουμε το πόδι και να προσγειώνουμε κάθε βήμα με μεγαλύτερη ακρίβεια, καθώς υπάρχουν βράχοι, ρίζες και εμπόδια που πρέπει να διασχίσουμε, χωρίς κάποιο ατύχημα. Το έδαφος βελτιώνει επίσης την κίνηση στο γόνατο και την ανύψωση του ισχίου, καθώς πρέπει να σηκώνουμε πιο ψηλά το εμπρός πόδι, ενώ το πίσω πόδι τείνει να παραμείνει στο έδαφος περισσότερο.

Αυτό μεταφέρεται στο δρόμο εύκολα, καθώς η φόρμα μας βελτιώνεται μέσω βελτιωμένης ισορροπίας, συντονισμού σε πόδι-μάτι, ευελιξίας και πλοήγησης. Αυτά τα οφέλη εμφανίζονται στο τέλος ενός μεγάλου αγώνα ή διαδρομής, όπου η κούραση εμφανίζεται και χάνεται η εστίαση.

Αυξάνουμε τη δύναμη μας

Το τρέξιμο εκτός δρόμου είναι επίσης μια φανταστική μέθοδος αντοχής για τα πόδια και το καρδιο-αναπνευστικό σύστημα.

Τα περισσότερα φυσικά μονοπάτια είναι λοφώδη, με στροφές, έχουν ανώμαλο έδαφος και διαφορετική κλίση από τους δρόμους και τα πεζοδρόμια. Αυτή η διακύμανση του εδάφους και της ανύψωσης προσφέρει μεγαλύτερο αντίκτυπο στους μύες των ποδιών – κυρίως στους τετρακέφαλους, τις γάμπες και τους μικρούς μύες σταθερότητας στα πόδια – και προσφέρει μια διαφορετική προπόνηση για τους πνεύμονες, καθώς ανεβοκατεβαίνουμε στα μονοπάτια.

Αυτό, με την πάροδο του χρόνου, θα μεταφραστεί σε γρηγορότερο ρυθμό με χαμηλότερους μέσους παλμούς, όταν τρέχουμε στο δρόμο.

Βασικά, το τρέξιμο εκτός δρόμου χρησιμοποιεί περισσότερους μυς (συμπεριλαμβανομένου του άνω μέρους του σώματος και του πυρήνα για ισορροπία και μόχλευση) από το τρέξιμο στο δρόμο και επιβαρύνει περισσότερο την καρδιά και τους πνεύμονες.

Αποτρέπουμε τραυματισμούς

Η βελτίωση της ισορροπίας και η πρόληψη τραυματισμών είναι σημαντική για κάθε δρομέα. Το τρέξιμο είναι πάρα πολύ μια επαναλαμβανόμενη κίνηση, και χρησιμοποιούμε περιορισμένους μυς στο ίδιο επίπεδο κίνησης (κίνηση προς τα εμπρός).

Το τρέξιμο στο δρόμο μας επιτρέπει να κερδίζουμε ταχύτητα και να είμαστε σίγουροι ότι ο δρόμος ή το πεζοδρόμιο είναι προβλέψιμα επίπεδα και ομοιόμορφα.

Όμως όταν τρέχουμε εκτός δρόμου, κερδίζουμε σε σταθερότητα στον αστράγαλο, στα γόνατα και στους γοφούς, καθώς μαθαίνουμε να αντιδρούμε όταν αντιμετωπίζουμε ανώμαλο έδαφος, ρίζες, βράχια κ.ο.κ. Κάθε μονοπάτι προσφέρει κάτι μοναδικό και μπορεί να αλλάξει με τις εποχές ή τον καιρό – να είναι λασπώδες ή ξηρό, να έχει π.χ. πεσμένα φύλλα ή φρέσκο ​​γρασίδι. Όλα τα παραπάνω, ανταποκρίνονται διαφορετικά όταν πατάμε πάνω τους.

Αυτή η διαφοροποίηση στο τρέξιμο βοηθάει στην χρησιμοποίηση περισσότερων από τους δευτερεύοντες μύες και τους μύες σταθερότητας (όπως οι γλουτιαίοι μύες), βελτιώνει την ικανότητα του σώματος να γνωρίζει πού βρίσκεται και αυξάνει τη σταθερότητα του αστραγάλου.

Δεδομένου ότι οι επιφάνειες εκτός δρόμου τείνουν να είναι λίγο πιο «μαλακές» από την άσφαλτο και το τσιμέντο, το σώμα είναι σε θέση να απορροφά καλύτερα και πιο φυσικά τη συνεχή κίνηση και τους κραδασμούς σε αστραγάλους, γόνατα, γοφούς και σπονδυλική στήλη.

Κάνουμε ένα νοητικό διάλειμμα

Το τρέξιμο εκτός δρόμου απαιτεί προσοχή και εστίαση. Όταν τρέχουμε στο δρόμο, είναι πολύ εύκολο να «αποσυνδεθούμε» και απλά να τρέχουμε χωρίς καμία πραγματική πρόοδο ή βελτίωση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αντιθέτως, το τρέξιμο εκτός δρόμου μας αναγκάζει να παραμένουμε στη στιγμή, ελέγχοντας κάθε βήμα μας. Η απόσπαση της προσοχής μπορεί να οδηγήσει σε πτώση, αποπροσανατολισμό ή κάποιο πιθανό στραμπούληγμα στον αστράγαλο μας. Απαιτεί συγκέντρωση, αλλά είναι τεράστιο πλεονέκτημα να τρέχουμε έξω στον καθαρό αέρα.

Κάνοντας τον εγκέφαλο να δουλέψει και να εστιάσει επαναφέρει τη χαρά του αθλήματος. Η φύση έχει τις δικές της θεραπευτικές μεθόδους για πράγματα όπως η κατάθλιψη, η ψυχική υγεία, ψυχολογική υποστήριξη και προσφέρει ελεύθερο χώρο, που δεν μπορεί να προσφέρει ένας διάδρομος ή ένας πολυσύχναστος δρόμος.

Συμβουλές για να ξεκινήσουμε

  • Εάν ο χωματόδρομος ή το μονοπάτι χρησιμοποιούνται από ποδήλατα βουνού, τότε τρέχουμε αντίστροφα.
  • Αγοράζουμε ένα καλό ζευγάρι παπούτσια για τρέξιμο εκτός δρόμου, με σκληρή σόλα για να αντέχει σε τραχύ έδαφος και ψηλές κάλτσες για προστασία.
  • Όπως κάθε νέο άθλημα, ξεκινάμε αργά και εύκολα – καλύτερα σε χωματόδρομους και εύκολα μονοπάτια, με χαμηλή ένταση μέχρι να συνηθίσουν τα πόδια μας.
  • Μαθαίνουμε τον καιρό και τις ώρες ηλιοβασιλέματος – τα μονοπάτια γίνονται πιο σκοτεινά και πιο κρύα γρηγορότερα από τους ανοιχτούς χώρους.
  • Μένουμε ασφαλείς — πηγαίνουμε μαζί με έναν φίλο, έχουμε μαζί το κινητό και πληροφορούμε ένα φίλο ή μέλος της οικογένειας για τα σχέδια μας.

Πάνω απ’ όλα, διασκεδάζουμε και κάνουμε την επόμενη διαδρομή να είναι μια περιπέτεια!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Check Also

Paris-Roubaix 2021 – Λίστα εκκίνησης

Μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φλάνδρας, φτάνουμε σε ένα καθυστερημένο Paris – Roubaix, …