Share on Facebook Share on Twitter Λίγες μέρες μετά την πρόσφατη νίκη του Michael Valgren της Astana, στο Omloop Het Nieuwsblad, εμφανίστηκε ένα βίντεο, που δείχνει την επίθεση του αθλητή της Astana, μαζί με τα δεδομένα ισχύος του σε πραγματικό χρόνο, στα τελικά χιλιόμετρα του αγώνα. Υπήρχε κάποια λογική, που θα μπορούσε να εξηγηθεί με κανόνες φυσικές, στην κίνηση του Valgren; Ήταν απλώς τυχερός ή υπάρχει κάτι περισσότερο που μετατρέπει μια τέτοια κίνηση σε νικηφόρα στρατηγική; Αποδεικνύεται ότι είχε σίγουρα τη φυσική με το μέρος του. Παρά το γεγονός ότι επιτέθηκε σε ένα γκρουπ αποσπασμένων, με μερικούς από τους καλύτερους αθλητές στην ποδηλασία – Greg Van Avermaet, Sep Vanmarcke, Zdenek Stybar, Philippe Gilbert και Jasper Stuyven, μεταξύ άλλων – μόλις ο Valgren είχε κερδίσει ένα σημαντικό χάσμα, η νίκη ήταν δική του. Δύναμη στον κύβο Σε σχετικά υψηλές ταχύτητες, σχεδόν τα 2/3 της ενέργειας που παράγουμε πάνω στο ποδήλατο για να διατηρήσουμε μια σταθερή ταχύτητα, χρησιμοποιείται για να καταπολεμήσει την αεροδυναμική αντίσταση. Και φυσικά, όσο πιο γρήγορα πηγαίνουμε, τόσο πιο σκληρά πρέπει να δουλεύουμε. Στην πραγματικότητα, η ισχύς που χρειάζεται για να ξεπεραστεί η οπισθέλκουσα αυξάνεται σε αναλογία με την ταχύτητα στον κύβο. Με άλλα λόγια, αν διπλασιάζουμε την ταχύτητα, η δύναμη που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να υπερνικήσουμε την οπισθέλκουσα, αυξάνεται 8 φορές! Η επίθεση Στο βίντεο [7:18] βλέπουμε την επίθεση του Valgren με πάνω από 1.000 watt, καθώς ανοίγει ένα κενό, αλλά γρήγορα πέφτει σε περίπου 500 W, τα οποία κρατά, λίγο πολύ σταθερά, για τα περίπου 2’ που χρειάζεται για να τερματίσει. Η χρήση 500 watts για 2’ είναι μια μεγάλη προσπάθεια, αλλά δεν είναι μια υπεράνθρωπη προσπάθεια. Είναι πιθανό ότι οποιοσδήποτε αθλητής στο επίλεκτο γκρουπάκι θα μπορούσε να κρατήσει αυτά τα βατ και να τον κυνηγήσει, σωστά; Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο λίγα μαθηματικά για να δείξουμε, γιατί αυτό θα ήταν πολύ πιο δύσκολο από ό,τι ακούγεται. Η φυσική Ένας αθλητής που τον κυνήγησε ήταν ο Sep Vanmarcke. Ο Vanmarcke ξεκινάει την πρώτη σοβαρή αντεπίθεση στην κίνηση του Valgren με περίπου 1.5 χλμ αγώνα, όταν η διαφορά ήταν περίπου 10’’. Γνωρίζουμε ότι ο Valgren κάλυψε τα τελευταία 2 χλμ της κούρσας σε περίπου 2’, οπότε έπρεπε να ποδηλατούσε περίπου στα 60 χ.α.ω. Αυτό σημαίνει ότι θα κάλυπτε τα τελευταία 1.5 χλμ σε περίπου 90’’. Ξεκινώντας από 10’’ πίσω, ο Vanmarcke θα έπρεπε να διανύσει την παραπάνω απόσταση σε 80’’ για να πιάσει τον Valgren. Αυτό σημαίνει ότι έπρεπε να ποδηλατεί με περίπου 67.5 χ.α.ω. Αντίσταση του αέρα Η εξίσωση αντίστασης αέρα είναι πραγματικά πολύ απλή. Πρώτα πολλαπλασιάζουμε ένα σύνολο αριθμών: Πυκνότητα του αέρα, το προφίλ του αναβάτη στον άνεμο και έναν συντελεστή οπισθέλκουσας που αντιπροσωπεύει πόσο εύκολα μπορεί να ρεύσει ο αέρας γύρω από τον αναβάτη. Γνωρίζουμε ότι ο Valgren χρειάστηκε περίπου 500 watt για να διατηρήσει ρυθμό περίπου 60 χ.α.ω., οπότε μπορούμε να υπολογίσουμε αναλογικά ότι θα χρειαζόταν περισσότερο από 700 W για να τον κυνηγήσουμε. Αυτό είναι περίπου 40% περισσότερη δύναμη από τον Valgren – μόνο και μόνο για να ποδηλατήσουμε 7 χ.α.ω. πιο γρήγορα. Είναι επίσης ένας αριθμός που είναι πολύ πιο δύσκολο να διατηρηθεί για 90’’, ειδικά μετά από σχεδόν πέντε ώρες σκληρού αγώνα. Φυσικά υπάρχουν και τακτικές και ψυχολογία, αλλά τα περισσότερα από αυτά ευνοούν τον επιτιθέμενο. Ποιος θέλει να κυνηγήσει έναν επιτιθέμενο, μόνο για να χάσει τον αγώνα στα τελικά μέτρα από αυτόν που κόλλησε στον τροχό του; Εάν ένας επιτιθέμενος μπορεί να σπείρει σύγχυση στο γκρουπ για λίγα δευτερόλεπτα, μπορεί εύκολα να είναι αρκετά για να κερδίσει τον αγώνα. Συμπέρασμα Σε υψηλές ταχύτητες, μικρές διαφορές στο πόσο γρήγορα ποδηλατεί ένας αθλητής, στοιβάζονται σε μεγάλες διαφορές στην ισχύ, και γρήγορα. Αν βρισκόμαστε στο τέλος ενός αγώνα (και ακόμα έχουμε πόδια) και βλέπουμε μια τέτοια επίθεση – ακόμα και από έναν αθλητή που ίσως δεν θεωρείται μεγάλη απειλή – την καλύπτουμε αμέσως. Κάθε δευτερόλεπτο που ανοίγει τη διαφορά του, καθιστά όλο και πιο απίθανο ότι θα μπορούμε να το κλείσουμε. Ομοίως, εάν βρεθούμε στην θέση του Valgren στα τελευταία χιλιόμετρα ενός αγώνα, μια τέτοια κίνηση αποδεικνύεται καλό στοίχημα. Κάντε το γιατί απλά έχετε την φυσική στο πλευρό σας!
