Πριν 2 εβδομάδες, είχα επισκεφθεί την πόλη της Καστοριάς, εξαιτίας ενός νέου ποδηλατικού εγχειρήματος. Οπότε, ήταν κρίμα να μην την επισκεφθώ ξανά για το μπρεβέ που οργάνωναν τα παιδιά από τον Π.Σ. Καστοριάς «620». «Εύκολο να το λες, δύσκολο να γίνει» σκέφτηκα, γιατί έπρεπε να μετακινήσω σχεδόν την μισή εργάσιμη εβδομάδα μια μέρα πίσω, για να μπορέσω να παραστώ το …

Χτυπάει το ξυπνητήρι την πρώτη φορά και τρώει αμέσως σνουζ. Δέκα λεπτά αργότερα ξαναχτυπάει, και αυτή τη φορά ανοίγω τα μάτια. Το bivy είναι μούσκεμα απ’ έξω, μάρτυρας της υγρασίας που επικρατεί. Δεν έχω τη φρεσκάδα που είχα την προηγούμενη το πρωί και θα γούσταρα να μείνω μέσα στον υπνόσακο μέχρι να ξημερώσει, αλλά σκέφτομαι πως είναι η τελευταία μέρα …

Φτάνω στο τέλος του οροπεδίου. Ένα τελευταίο ανηφοράκι και αρχίζει το κατέβασμα στην Αράχοβα. Με το που περνάω το διάσελο και βγαίνω από την άλλη πλευρά του βουνού, αμέσως η θερμοκρασία αυξάνεται, και τα χιόνια εξαφανίζονται. Δεν υπάρχει ίχνος χιονιού στην κατηφόρα. Η πλαγιά στην οποία κινούμαι κοιτάει νότια, και έτσι εξηγείται τόσο η έλλειψη χιονιού όσο και η αυξημένη …

2η μέρα (συνέχεια) Μετά τον καταρράκτη οι κλίσεις είναι brutal! Είναι οι πιο δύσκολες σε παρατεταμένη ανάβαση που έχω αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής στη SuperRandonnée. Δουλεύω εναλλάξ τα 2 πιο ελαφριά πατήματά μου, ανάλογα με το που χαλαρώνει κάπως και που όχι. Καθώς ανεβαίνω αραιώνουν και τα δέντρα και αυξάνεται το βάθος του χιονιού, το οποίο τώρα πλέον είναι παντού δεξιά …

2η μέρα Ανοίγω το μάτι από μόνος μου, φρέσκος. Κοιτάω το κινητό, είναι 4.30… Why not? Αν το σώμα λέει ότι χόρτασε ύπνο, ποιος είμαι εγώ να διαφωνήσω; Ακυρώνω το ξυπνητήρι των 5.30 και, μετά από 5 λεπτά χουζούρι, βγαίνω από την θαλπωρή του υπνόσακου. Φοράω αμέσως το μπουφάν που ψαρεύω μέσα από το βάθος του σάκου. Μυρίζει βροχή, και …

Ξυπνάω, καβαλάω και συνεχίζω, σ’ ένα σχετικά επίπεδο κομμάτι. Περνάω από Κλειτορία, στην οποία είχα κάνει σύντομη στάση μερικούς μήνες νωρίτερα τρέχοντας το 300αρι των χιονοδρομικών. Λίγο αργότερα ξεκινάει μια σχετικά εύκολη ανάβαση με ρηχές κλίσεις, η οποία μ’ αφήνει αδιάφορο από άποψη τοπίου. Δεν συγκρίνεται με τις δύο προηγούμενες. Προσπερνάω ένα χωριό που λέγεται Καστέλλι χαμηλότερα στη πλαγιά, και, …

Ημέρα 1η: Μνημείο Αννίτσας ~1700μ. Το πόσο ήθελα να ποδηλατήσω αυτά τα μέρη που δεν έχω πατήσει ποτέ, δεν λέγεται! Μαζί με το όμορφο παρεάκι μου (Σώτος και Μαιρούλα), αλλά και με την προσθήκη 4 φίλων από Γρεβενά (Ανδρέας, Γιώργος, Μάκης, Σωτήρης) που εμπλούτισαν το πελοτονάκι ξεκίνησε μία υπέροχη βόλτα… Μία βόλτα που μέσα στο μυαλό μου τριγυρνούσε με σωρεία …

Η κάθοδος, μια μέρα πριν Το Σάββατο πρωί, μετά από καλό ύπνο και ένα χαλαρό πρωινό, φορτώνω ποδήλατο και πράγματα στο αυτοκίνητο και αποχαιρετώ τους δικούς μου. Κατεβαίνω νότια (από Θεσσαλονίκη) πολύ χαλαρά, είχα όλη την ημέρα μπροστά μου. Με την ευκαιρία, κατά την κάθοδο περνάω από Παρνασσό και Ελικώνα για να βολιδοσκοπήσω την κατάσταση των δρόμων. Στον Παρνασσό είχε …

Μια και η λέξη αυτού του μήνα είναι “φορμάρισμα” – σε κάποια φάση θα σας εξηγήσω το λόγο – και πλησίαζε Κυριακή, στο μυαλό μου έπρεπε να γίνει μια μεγάλη προπόνηση. Πάμε λίγο πίσω… Οι προπονήσεις μου ξεκίνησαν πριν 2 εβδομάδες. Ουσιαστικά αποτελούνται από τέμπο 1 ώρας, 1 ανάβαση και διαδρομές με λίγα υψομετρικά. Συνολικά διαρκούν το πολύ μέχρι 2 …

Ο ορισμός Ας θεωρήσουμε την Super Randonnée βάσης (baseline SR, που θα λέγαμε και στη δουλειά μου), δηλαδή την πιο βασική και εύκολη Super Randonnée, αν και αντιλαμβάνομαι πως το να χρησιμοποιήσεις το επίθετο «εύκολη» για να χαρακτηρίσεις το ουσιαστικό «σουπεραντονέ» αποτελεί θεμελιωδώς σχήμα οξύμωρο! Τέλος πάντων, η Super Randonnée βάσης (εκτελούμενη με τη αυστηρότερη φόρμουλα του Randonneur, αλλά ας …